Niet alles wat moeilijk voelt, is een probleem
Er zijn momenten waarop iets zwaar voelt.
In een team.
In jezelf.
In het werk dat je doet.
En bijna automatisch volgt dan de vraag: wat is hier mis?
Wat moet er anders?
Wat moeten we oplossen?
Maar niet alles wat moeilijk voelt, is een probleem.
Soms is het een signaal.
Moeite is niet hetzelfde als fout
In systemisch werk kijk ik anders naar spanning en ongemak.
Niet als iets wat zo snel mogelijk weg moet, maar als iets wat iets laat zien.
Moeite kan wijzen op:
- een grens die geraakt wordt
- een verantwoordelijkheid die niet op de juiste plek ligt
- iets wat lange tijd geen aandacht heeft gekregen
Dat vraagt geen snelle oplossing, maar aanwezigheid.
In het onderwijs vraagt dit vertraging
In het onderwijs is de reflex vaak om door te gaan.
De les moet door.
Het team moet verder.
De leerling moet geholpen.
En dat is begrijpelijk.
Maar soms vraagt een situatie niet om méér inzet,
maar om een pas op de plaats.
Wat gebeurt er als we niet meteen handelen?
Als we even blijven bij wat ongemakkelijk voelt?
Vaak ontstaat er dan inzicht.
Niet bedacht, maar ervaren.
Moeite kan richting geven
Wanneer we moeite niet meteen wegduwen, kan het richting geven:
- naar een gesprek dat nog niet gevoerd is
- naar een besluit dat te lang is uitgesteld
- naar een plek die opnieuw ingenomen mag worden
Wat eerst zwaar voelde, blijkt dan een uitnodiging te zijn.
Niet om alles te veranderen,
maar om iets recht te zetten.
In mijn begeleiding
In mijn werk nodig ik uit om spanning niet meteen te willen oplossen.
Om erbij te blijven.
Te voelen wat er werkelijk speelt.
Van daaruit ontstaat beweging die klopt.
Niet geforceerd.
Niet bedacht.
Maar passend.
Wat aandacht krijgt, hoeft niet langer te duwen.
